اشتباهی

تو که رازِ شب نشينی ام، تا سحر باز شده فکرِ

لحظه های بی تو بودن، همه حرفهام شده ذکرِ

از تو باز شعری سرودن، شده باز يادت بهانه

واسه به فکرِ تو بودن، شده وسوسه ات ترانه

خاطراتِ با تو بودن، واسه آتيش زدن من

اسمِ تو کافیه حتی، بشه خاکستر، تنِ من

تو بگو که اشتباهی، که درستی که گناهی

تو بگو خاطره خواهی، که امين و سرپناهی

تو بگو فکرِ منی باز، تو بگو محرمِ هر راز

بگو حرفِ آخرت رو،که بايد بگی غزل باز

تو بگو آينه دارِ، همه خوبی های دنيا

تو بگو خاليه جای، منِ تنها پيشت اونجا